Yaşam ve ciddiyet

Yaşamak ciddi bir iş çünkü ölüm gerçekliğiyle beraber yapıyoruz bunu ve bu bir kerelik bir deneyim olduğunu bize hatırlatıyor. Ölüm aynı zamanda yaşamaktan başka hiçbir şeyin de ciddi olmadığını gösteriyor bize ve evet hiçbir şeyi ciddiye almıyorsak da yaşamayı ciddiye almalıyız demektir bunlar.

Momo'nun arkadaşı Çöpçü Beppo

Gerçekten komik bir olay anlatılırken bunu aşırı gülerek anlatan birisinin bu yaptığını nasıl amacına uygun olmayan bir şekilde komik bulmazsak yaşamı ciddiye almadan yaşayan birisinin de buradaki amacına uygun hareket etmediğini söyleyebiliriz.

Martin Luther King' in şu sözleri: “Eğer sizden sokakları süpürmeniz istenirse, Michelangelo’nun resim yaptığı, Beethoven’in beste yaptığı veya Shakespeare’in şiir yazdığı gibi süpürün. O kadar güzel süpürün ki gökteki ve yerdeki herkes durup ’Burada işini çok iyi yapan, dünyanın en iyi çöpçüsü yaşıyormuş’ desin.” yaşamanın nasıl ciddiye alınması gerektiğini özetliyor adeta. 

Çöpçü demişken de bu tasfire en iyi uyan momo'nun zaman hırsızları gelmeden önce bir adım, bir nefes prensibiyle ve anı hissederek çalışan arkadaşı Çöpçü Beppo buna en güzel örnek çöpcüdür sanırsam.